Нартыл фыд аз скодта. Тыхсын райдыдтой, сыдæй мæлынмæ æрцыдысты. Сæ ныфс асаст Нартæн, сæ зæрдæ амард, сæ къухы ницыуал æфтыдис. Уый бæрц æгуыдзæгмæ, уый бæрц æдзæллагмæ æрцыдысты Нарты сгуыхт фæсивæд, æмæ-иу Ныхасы бон-изæрмæ хуысгæйæ баззадысты. Уый уынгæйæ, Уырызмæджы зæрдæ рыст æмæ Сатанайæн афтæ: «Не ‘фсин, бирæ цæрæнбон мын куы нæ уаид, æмæ ма уыдоны иу æфсæст куы бакæнин! Уæд та сæ туг йæ бынат ссарид, сæ зæрдæ та сфидар уаид».
Уырызмæг Сатанайы хуымæтæджы нæ хуыдта «мæ кæлгæ нуазæн æмæ ме ‘дзаг фынг». Уый йын загъта: «Ацу, æрбахон сæ, æз дын сæ иу лæджы хуызæн суазæг кæндзынæн, дæлæ нæ къæбицтæ се ‘дзаг куы сты алы хæрд æмæ нозтæй». Æмæ бахуыдта Сатана Уырызмæджы йæ къæбицтæм. Уыдон дзаг уыдысты алы хæрд æмæ нозтæй.
— Æппæт адон мын фервыстой Нарты стыр куывдтæй хуынтæн, ном ссарынæн, — загъта Сатана.
Фæрухс ис Уырызмæджы зæрдæ, Нартæ иуабонæй-иннæмæ цы фæхъæуой, уымæй дзы фылдæр куы ис, зæгъгæ. Æрбасидын кодта фидиуæгмæ, хорз æй бафсæста æмæ йын загъта:
— Цæугæ æмæ ныхъхъæр кæн Нартыл: «Йæ бон цæуын кæмæн у, уый цæугæ ракæнæд, цæуын йæ бон кæмæн нæу, уый хæсгæ ракæнут, сывæллон кæмæн ис авдæны, уый та йæ авдæн йемæ рæхæссæд — Æхсæртæггаты Уырызмæг куывд кæны æмæ уæ хоны».
